
κι αν το πινέλο σου χλωμό,
κι αν η παλέτα σου τρομάζει,
μύρισε τις λέξεις της στιγμής,
και φτιάξε το ανθρώπινο,
με τη δική σου πέννα,
Χρώματα, δεμάτια της ψυχής,
το βλέμμα να χαϊδεύουν,
και κοίταξε το χρώμα της καρδιάς,
και χτίσε στο σκοτάδι,
τα όνειρα ν' αγγίξεις,
και τα κοράλλια δέσε,
μες τη γαλάζια στάλα....


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου