Αϊτός περίσσεψε;

Κλείσε τα μάτια κι αφέσου!
Περπάτα την ακτή ξυπόλητη,
να γλύφει το κύμα τ' ακροδάκτυλά σου,
κάτω απ' αστέρια περίλαμπρα.
Δώσε το χέρι γιά να κρατηθείς,
κι οσμίσου τα φύκια και τη αρμύρα.
Φόρεσε αραχνοΰφαντο φουστάνι,
να κυματίζει τη χάρη σου η αύρα.
Άσε το σώμα να λικνιστεί
στη περιπέτεια της αμμουδιάς..
Ζεστό προμήνυμα τ' αγώγι.
Δροσερό το φιλί της άγιας σάρκας.
Φόρεσε λουλούδια πάνω στα στήθη σου
και άνοιξε τα μάτια.
Το φεγγοβόλο πρόσωπο μπροστά σου.
Αγγίζει το μεταξένιο δέρμα.
Σέρνει το χέρι στις ακρογιαλιές σου.
Αγγίζει λόφους, κοιλάδες.
Σε παίρνει μέσα στη λαχτάρα της ένωσης,
και σου κρατά τα χείλη.
Το νέκταρ θα πληθύνει,
κι ο αχός θα γίνει σιγή.
Όλη η πλάση αφουγκράζεται
τις θηλυκές κραυγές
της ύψιστης στιγμής σου.
Γαλήνεψε! Σου βάζω μελωδία....