Ο φόβος

..O φόβος !
μη φυσήξει
και σκορπίσουν τ' όνειρα.

Τρεμόπαιγμα των αναμνήσεων, σε ανηφοριές της θύμησης, σε θαλερές διασπορές των ποιημάτων.

Κοντολογίς το χάραμα, κι η νιότη. Κι απόσταγμα, και μύρο. Κι ανάσα και δροσιά. 'Ένα κομμάτι αμμουδιά. Και θάλασσα.

Φόβος στον ερχομό του φόβου, μη φυσήξει !

Κι η φλόγα μου αναστενάζει, σ' αναλαμπές το χρώμα να κρατήσει. Το χρώμα της διάρκειας των θησαυρών μου.

Των θησαυρών που ξέμειναν, σε χέρια προσευχής για την αγάπη.

Και μη μου πεις γιά γομολάστιχες και ξεχασμένους δρόμους. Ξανά σε βρήκα, κει που άφησες το τρίμμα της δικής σου " γομολάστιχας" ,

στο ξόδεμα σου πάνω σε όρμους και πηγές ερωτικές. Μη μου χαλάς το όνειρο. Δεν τέλειωσα ακόμη με την αρχή του κόσμου.